Boer en handel

Het boerenwerk mag dan wel eens eentonig zijn, tijdens dagenlang pompoenen laden op de wagen krijg je erg veel mee. Zo ging de afgelopen dagen de telefoon van de boerin nogal vaak. Onhandig, want zoals zij dan zegt tegen de beller: “Ik heb mijn beide handen nodig”. Het lopende bandje raast door en met één hand houdt zij het tempo bij onderwijl haar gesprek voerend. De telefoontjes waren vooral van handelaren in groenten. Kennelijk informeerden ze eerst naar de opbrengsten, zo leidde ik af. Nou, wat betreft pompoenen zijn die matig tot slecht. Het weer heeft niet meegezeten en zo waren er nog wat factoren die wat roet in het eten hebben gegooid. Ik vernam ook dat de gesprekken oriënterend zijn: boerin en handelaar wachten wat de markt gaat doen. De pompoenen gaan sowieso eerst in de warme bewaring. Daar rijpen ze nog wat na en tegen december is duidelijker hoe het er in Europa voor staat en wordt het tijd om af te leveren. Dan worden ze keurig schoon gewassen en op een presenteerblaadje gelegd, bij wijze van spreken. De prijs, die ze maximaal krijgen en die ik hier niet zal noemen, verbaast mij als leek. Maar ik hoorde het Krispijn van den Dries, een jonge biodynamische boer in de Noordoostpolder net op een filmpje zeggen: supermarkten proberen die zo laag mogelijk te houden. En dan zitten er nog handelaren tussen. Bij elke stap moet er geld aan de pompoenen verdiend worden.

Mijn boerin werd laaiend toen er een telefoontje kwam dat de geleverde boerenkool 10 procent geel blad zou bevatten. Ik heb zelf geholpen de kisten te vullen en moet haar gelijk geven: ongefundeerd. ‘En zo gaat dat elk jaar met de boerenkool’, verzuchtte ze. ‘Hoe prachtig het gewas ook is in het begin, nooit is het goed. En later, als het aanbod vermindert en de kwaliteit ook, dan horen we nooit iets.’ Het is allemaal een kwestie van vraag en aanbod. Hoe mooi en lekker je pompoenen of boerenkolen zijn, maakt niet uit. Jammer dat het niet te doen is om zelf die 122 kisten te verkopen. Daar zou je een goede boterham aan overhouden. Maar de boer moet door met oogsten en daarna is er allerlei ander werk.

Romantiek in mijn rug

Ach, heerlijk boerenleven. Twee prachtige dagen gewerkt op de20151002_163346_resized akker. Pompoenen, pompoenen, pompoenen, ik schat vandaag zo’n 28 kisten à 700 pompoenen. Ochtend mistig en fris, en daarna zon, veel zon. Mooie herfstdagen. Anderhalve dag pompoenen van het bandje afgehaald en in de kisten gelegd, een halve dag pompoenen los gesneden en als toetje nog een paar honderd kilo boerenkool geoogst, met stageboerin en haar dochter. Gelukkig werd de boerin ook even helemaal wiebelig. Dalende bloedsuikers. En een stijve, pijnlijke rug. Het is eentonig werk. 20151002_163339_resized

Spannend was vandaag dat ik een wagen met pompoenen met de Lamborghini-trekker naar de boerderij mocht rijden.

02-10-15 BoerenkoolDoordat we heel veel kletsen is het wel gezellig en kom ik en passant van alles te weten over het boerenleven. Ik wist al lang dat het geen romantiek is, al hou ik van buiten werken. Maar dat ritme: geen ontsnapping mogelijk, er kan niet even tussendoor, mijn telefoon blijft in de auto en ’s avonds ben ik moe en ga ik vroeg naar bed. Het mooiste bij-effect van dit alles is een diepe slaap die mijn vermoeide lijf verkwikt, zodat ik om half zeven weer op kan staan. Maar pas weer op maandag. In het weekend sta ik een uurtje later op en ga ik ander werk doen: klaverhoning afleveren en digitale magazines schrijven.