Omarm het nieuwe avontuur

M’n laatste post was in maart, VIJF MAANDEN geleden! Een stemmetje kraakte meermalen in mijn achterhoofd: ‘Schrijf nou eens over alles wat je meemaakt in de landbouw!’ Maar ik ‘kon het niet wachten’, zoals ze hier zeggen. Te druk om achter de pc te gaan. Stage lopen op de biodynamische tuinderij, waar best veel van me wordt verlangd. Naar school gaan. Thuis veel dingen omhanden. Onze biologische boerderij-in-wording, waar Piet en ik constant mee bezig zijn. Enige mantelzorg en andere dingen die je in een mensenleven doet.

Gewoon doen

Hoe het is? Nou, de laatste maanden heb ik een behoorlijke ontwikkeling doorgemaakt. Waar ik de Warmonderhof nog onderzoekend begon, niet wetende waar ik uit zou komen, voel ik me nu veel meer in mijn rol als boerin groeien – een kwestie van tijd, van blootstelling aan boerenzaken en van gewoonweg doen. Niet denken: ik kan het niet. School en mijn klasgenoten hebben op dit moment een heel belangrijke rol daarin.

Heftruck en trekker

Oefenen met elkaar op de praktijkschool in Dronten

Oefenen met elkaar op de praktijkschool in Dronten

Zo kregen we in Dronten praktijklessen techniek, waarin we in groepjes oefenden met trekkers, ploegen, heftruck rijden en met achteruit rijden. Rustig taakjes doen: pallets op- en af stapelen met de heftruck, langs pionnetjes rijden. Geen handige boeren, maar mensen zoals ik – we moesten het allemaal leren. Iedereen genoot uiteindelijk en die dag gaf mij nét het duwtje in de rug om het thuis ook te proberen. Nu maai ik mijn eigen toekomstige bloemenweide, ingezaaid met luzerne en klaver, met een kleine maaier achter mijn eigen trekker. Ook durfde ik op mijn stagebedrijf te vragen of ik er mocht frezen. Ik heb thuis geëgd en heb de grote Claes-trekker van Scheemda naar Loppersum gereden, in druk verkeer. Ik kan het allemaal nog niet echt, maar durf meer.

Naar de gemeente

Een andere oefening in het boerenbestaan was de presentatie die we hebben gegeven op het gemeentehuis over onze plannen met kippen in de boomgaard. Aanplanten mag kennelijk niet zomaar, er is afstemming nodig met gemeente en provincie en we moesten onze plannen daarom goed naar voren brengen. Gesteund door mijn klasgenoten, die vinden dat ik een goed spreker ben, vroeg ik Piet of ik het mocht doen. Natuurlijk viel hij in en bij, maar opnieuw was ik een drempeltje over. Ik ging in mezelf geloven. En waarom ook niet: we willen iets waarvan we denken dat het goed is.

Niet uit roeping

Met hem wil ik het samen doen!

Met hem wil ik het samen doen!

Ik ben geen boer uit roeping, maar gewoonweg door toeval. In mijn eentje zou ik er nooit aan denken dit vak te kiezen – ik zou het niet kunnen overzien allemaal. Met mijn boerenman wil ik het wel graag samen gaan doen. Beiden willen we een open boerderij, nieuwe dingen proberen, het goede oude behouden, contacten onderhouden en genieten van dat alles, ook al is het hard werken. Ik heb best wat bij te dragen. Het is een avontuur en ik kan na een jaar opleiding nu volmondig zeggen: ik ga het omarmen. Niet meer en niet minder.

6 Comments

  1. Wat stoer van je. Nooit gedacht dat je dit allemaal kon.
    Net als je zegt je moet ook durven. Piet heeft een goeie aan jouw. Samen iets leuk er van te maken. Dat is het leven. Groet Wieneke/Grieco Benninga.

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  2. Hallo Stadseboerin!!!
    Stads zou ik het niet meer willen noemen, volledig “ingeburgerd”! Wat een plannen zijn er gemaakt ik wens je heel veel succes toe.Inderdaad lang geduurd, maar nu weten waarom.
    Heanig an !! kalm aan in het Twents!
    Groetjes,
    Heleen

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  3. Dag stadse boerin en echtgenoot,
    Fijn weer eens iets van je te lezen. Het was ook wel erg stil daar op Eikemaheerd, maar hoorde van Piet en Annie waarom!
    Loslopende kippen onder het fruit lijkt me ideaal! Kunnen ze vluchten onder de bomen wanneer er een buizerd of kiekendief langs komt en hoeft er geen kap of gaas boven.
    Jullie gaan het erg druk houden met zoveel takken in je bedrijf, wat het rendement niet zal versterken, maar interessant is het wél! tante Trieneke.

    Like

    Beantwoorden

  4. Hallo Stadse boerin, Bij toeval vond ik je blog en dacht: hé die ken ik! (je schreef een mooi stuk in Bloedbeeld toen ik met pensioen ging). Wat ben jij (zijn jullie) goed bezig daar in het Noorden. Compliment voor je creativiteit, energie en innovatie. Ik kan je zo mooi blijven volgen. Leuk! Succes met deze ingeslagen weg! Groet Marijke Overbeeke

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

    1. Marijke, wat gaaf om van je te horen! Hoop dat het je goed gaat. Nog altijd aan het vlinderen? Jammer dat ik je nooit meer interview, erg van genoten, altijd een goed, geïnspireerd verhaal, dat is best uniek, hoor! Veel groeten.

      Like

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s