Snoepen in de praktijk

Als bioboerin in oriëntatiefase ben je een kleuter in een snoepwinkel. Overal kleurtjes, lekkers en totaal geen overzicht meer. Inmiddels heb ik mijn laatste stagedag bij VOF In de Wind beëindigd. De akkerbouw leek me nooit iets voor mij, maar grootschalige groenteteelt is het zeker niet. Te weinig variatie, te weinig leuk pielen. Er valt nu één snoepje af.

Woensdagmiddag ben ik naar Roel gegaan, die hier in de buurt een mooie boomgaard heeft waar hij oude rassen verbouwt. Ik had gevraagd of ik mocht helpen met fruitbomen snoeien. Het woei nogal en Roel bekende dat hij liever naar buiten ging op een vriendelijker dag. Na ruime tijd koffie drinken gingen we de boomgaard in. Prachtig om te zien. Ik zag onze eigen kippen ook al in zo’n paradijs ronddansen.

Toen ik met mijn ladder tegen de appelboom stond, verging het me andersom. Ik heb hoogtevrees en hoewel Roel zei dat het een lage boom was, stond ik zwiepend in de wind als een schipper op een gammel bootje. Met één hand tak vasthouden, met de ander knippen of zagen. Als een tak dikker was dan een centimeter kreeg ik de snoeischaar er al niet meer door. Ik was blij toen Roel na een klein uurtje of zo zei: ‘Zullen we er maar eens mee ophouden? Ik ga eten koken.’

Donderdag was ik alleen op onze eigen boerderij. Piet vertrok al om kwart over zes naar een biologische fruitcursus in De Betuwe. Ik stond ook al vroeg in de ochtendkou in onze ‘boomgaard’, waar nog maar twee van de vier fruitboompjes die we in 2014 hadden geplant, over zijn gebleven. Een goudreinette en een conferencepeertje. Die heb ik gesnoeid en de takken van het peertje heb ik ‘uitgebogen’. Vervolgens naar de kleine kweepeer in de tuin, een meidoorn, een hulstboom. Daarna naar de appelboom in de tuin (die ik al eens verpest heb toen ik nog niets van snoeien wist) en naar de grote kweepeer die stikt in de schurft. Dat was een project van bijna een uur, met veel ladderwerk, want het ding was nogal uit zijn voegen geraakt met heel veel verticale takken. De vlierboompjes in de moestuin heb ik mooi gesnoeid. De takken heb ik in de grond gestoken om nieuw pootgoed te kweken, voor onze biologische houtwallen, in de toekomst. En dan uiteindelijk de bramen.

Goudreinette vóór het snoeien

Goudreinette vóór het snoeien

Goudreinette ná het snoeien

Goudreinette ná het snoeien

Conference-peer na het snoeien en uitbuigen. De takken moeten in een hoe van 45 graden staan t.o.v. de stam.

Conference-peer na het snoeien en uitbuigen. De takken moeten in een hoek van 45 graden staan t.o.v. de stam.

Ik werkte in een slakkentempo. Steeds opnieuw de boompjes bekijkend: wat moet er af, hoe ziet het er uit? Het fruitsnoepje smaakte wel lekker, moet ik zeggen. Ik was enorm voldaan na die dag van lekker werken in mijn eentje. Alleen mijn rechterhand dacht er zo niet over. ‘Je kunt beter gaan tekstschrijven’, zei Piet toen hij thuis was. ‘Lekker zitten achter je pc.’ Ook die boerentip heb ik ter harte genomen: vandaag was een tekstschrijfdag met een opdracht, die grotendeels al af is. Daaraan herken je toch wel de professional, denk ik dan grinnikend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s