Boeren kunnen CO2 opruimen

Vorige week hield Tom Saat, boer van Stadsboerderij Almere, een intrigerende lezing op Warmonderhof. Hij ging in op het potentieel dat boeren hebben om CO2 op te slaan in de bodem. Niet door gaten te graven en het spul met veel energie in de grond te pompen. Maar gewoon: door koemest te gebruiken, een ruime vruchtwisseling toe te passen en als rustgewas grasklaver te telen. Vooral die grasklaver zou CO2 opnemen en vastleggen in de bodem. Want er zijn ook gewassen, zoals maïs of aardappels die CO2 uitstoten, meen ik te hebben begrepen. Tom Saat rekende ons voor dat wanneer alle boeren in Nederland meedoen, we de Kyoto-doelstellingen over 10 jaar ruimschoots halen.

Een klasgenoot, die heel erg bezig is met de klimaatdoelstellingen, vond het onvoorstelbaar dat we niet met zijn allen riepen: ‘Dat gaan we doen!’ Ook ik kreeg ik dat gevoel van urgentie nog niet. Misschien omdat ik het verhaal niet helemaal vatte? Of omdat ik die klimaatdoelstelling zo omvangrijk vind en me niet geroepen voel er straks met manlief aan te gaan werken, terwijl er 10 kilometer verderop nieuwe kolencentrales staan te loeien? Of ben ik gewoon onverschillig?

Vandaag ben ik gaan googelen. Ik kom van alles tegen. Bijvoorbeeld het rapport  ‘Mogelijkheden voor koolstofvastlegging in de Nederlandse landbouw en natuur’, van Alterra / Universiteit van Wageningen (2012). ‘De potentie voor koolstofvastlegging in de bodem is regio-specifiek en hangt af van het gewas en bodemtype’, luidt de conclusie in de samenvatting. ‘De totale realistische koolstofvastlegging in de landbouw wordt geschat op 0.8 Mton CO2 per jaar. Samen met enkele niet doorgerekende maatregelen zal de maximaal haalbare koolstofvastlegging in de Nederlandse landbouw ongeveer 1 Mton CO2 per jaar zijn. Dit is ongeveer 5,5% van de huidige emissies uit de sector landbouw.’ Een minder optimistisch verhaal als dat van Saat: het zou niet eens de CO2 kunnen opvangen die de Nederlandse landbouw uitstoot.

Hoe rekbaar zijn cijfers. De site Boerenverstand refereert aan een artikel over ‘carbonfarming’: ‘Als de hoeveelheid koolstof in alle landbouwgrond wereldwijd zou stijgen met slechts 1,6 procent, zou volgens Wick en Collins het probleem van de klimaatverandering zijn opgelost.’ Te simpel voor woorden, dit kan niet waar zijn! Toch gooi ik het idee niet weg. Ik zie een eigen boerenbedrijf voor me waar we de bodem voeden, waar klaver groeit en waar we klaverzaad telen voor biologische boeren en tuinders die het niet uit Nieuw Zeeland willen halen. Waar we robuuste bonen en erwten telen, want die horen minstens eenmaal per week op tafel te komen. In het klein probeer je het goed te doen, en de beste producten te leveren van land waar ook de vogels zich hopelijk weer willen vestigen. En misschien dat we dan ook meer CO2 weten te binden. Dat zou fijn zijn.

(En ik vond na het schrijven nog een leuke site: http://www.ecodorpboekel.nl/co2-opslag-in-de-bodem-de-beste-manier/)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s