Voedselverspilling

Louise Fresco zegt het keer op keer: als de landbouw biologisch zou worden, kunnen we de wereld niet voeden. Hoewel ik de cijfers niet ken, weigerde ik dat tot nu toe te geloven. Volgens mij zijn voedseltekorten en honger het gevolg van ongelijke verdeling, die te herleiden is tot vraagstukken als rijkdom en armoede, macht en onmacht, uitbuiting, handel, gebrek aan onderwijs, oorlogen, erosie.

Als stagiaire zie ik dat biologische groenteteelt onderdeel uitmaakt van ‘het systeem’ van voedselverspilling. We zijn op de boerderij witte kool aan het oogsten. De Poolse medewerkers, die samen met de boer snijden, moeten goed opletten: welke kool snij ik wel en welke niet? Normaal mag het afgeleverde gewicht niet onder de 1,2 kilo zijn. De boerin heeft het voor elkaar gekregen dat ze nu ook vanaf 1 kilo mag afleveren, omdat veel kolen aanzienlijk kleiner zijn gebleven dan normaal. Ze heeft het me geleerd: op de wagen op je hand snel ‘wegen’ of een kleine kool 1 kilo is of niet. Wij gooien nog heel veel terug het land op van wat de mannen hebben gesneden. Dit jaar is het beduidend meer dan 15 procent.

Boeren zijn het gewend, al is het natuurlijk niet leuk. Maar ik word er niet goed van. Het is fantastische kool: sappig, prachtig wit, goede smaak. Waarom maakt die verdomde industrie er niet gewoon zuurkool van? Of snijd het, iedereen wil toch voorgesneden groenten? Of als leuke klein-gezinskool: wie in godsnaam maakt er nog zo’n joekel van een kool klaar thuis? Waarom hebben we geen raapcultuur hier? Het is kwaliteitsvoedsel! Verspilling om het terug te gooien. ‘De natuur krijgt het terug’, kun je denken, maar er blijft al heel veel stronk, blad en wortel liggen, de hele winter.

Het is natuurlijk idioot dat ik me druk maak over die resten – het schijnt allemaal bij het vak te horen: a fact of life. Toch verbaast het me dat het met kip heel anders gaat. Wij hebben thuis op de boerderij biologische en scharrelkippen. Wij Nederlanders laten heel veel van die kip liggen, omdat we dat ‘niet lusten’. Maar alles van een kip wordt desondanks verwerkt. In worst, als gehakt, misschien als griezeliger of ongezondere dingen. En de poten gaan bijvoorbeeld naar verre buitenlanden waar ze die als delicatesse beschouwen. Ik vroeg het mijn Piet waarom dat bij kip dan wel kan. ‘Goede vraag’, zei hij, ‘ik weet het niet.’

Ik denk dat het met geld te maken heeft, zoals alles. Maar ook vandaag geloof ik niet dat we de wereld niet kunnen voeden als de landbouw ooit helemaal biologisch zou worden. Eerst maar eens fatsoenlijk leren omgaan met voeding die met veel zorg is geproduceerd.

21-10-15 voedselverspillingEen te kleine kool van 855 gram

Een te kleine kool van 855 gram

4 Comments

  1. Angel
    helemaal mee eens. Ik zoek ook aktijd het kleinste kooltje, 2 persoons,
    vreselijk die verspilling.
    Een goed stuk voor in alle kranten, voedselbank, vluchtelingen,gewoon voor aan de straat gratis meenemen.
    gr.
    Heleen

    Like

    Beantwoorden

  2. Mee eens, ik geloof er ook niets van dat we de wereld niet kunnen voeden als de landbouw biologisch zou worden. Er worden heel veel knoppen waar je aan kunt draaien niet meegenomen. Voedselverspilling is er één, en zeker niet onbelangrijk, het koppige geloof in grootschaligheid en centralisatie een ander.
    Een heel klein voorbeeld: toen ik twee jaar geleden in een dorp in Roemenië was zag ik overal in het dorp reepjes gras. Net als hier in een willekeurige wijk van na de jaren ’70. Langs de weg, in de achtertuin van een huis dat van buitenlanders was en niet bewoond werd, noem maar op. Maar in Roemenië had ieder reepje gras een gebruiker. Iemand (niet altijd de formele eigenaar) had het recht om dat specifieke reepje gras te maaien. Hetzij om direct aan de koe te geven tijdens het melken, hetzij voor de winter-hooivoorraad. Hier komt er elke twee weken een man op een zitmaaier om het glad te maaien. Stel je toch eens voor dat we ook op zo’n kleinschalige manier efficient met onze ruimte zouden omgaan! Ja, kleinschaligheid kost meer arbeid. Maar hadden we niet een werkloosheidsprobleem?
    Overigens in dat licht ook grappig om te bedenken dat we bij energievoorziening de voordelen van een net van kleinschalige individuele voorzieningen (minder kwetsbaar) wel willen inzien, maar bij voedselvoorziening niet.

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

    1. Dag Geertje, wat een bijzondere waarneming uit Roemenië! Tsja, ons systeem is zo gegroeid en soms weet je niet meer precies precies hoe en waarom. Veranderen is soms lastig, maar bewust worden is het startpunt. Heb contact gezocht met een organisatie die in Rotterdam en. Utrecht dergelijke spullen verkoopt. Hoop dat we wat voor elkaar kunnen gaan betekenen. Dank voor jouw uitgebreide reactie!

      Like

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s