Van mica tot klei

Mijn piepkleine bestaan als bioboerin vormt overal groeitentakeltjes. Ze zijn nog erg vormloos maar staan in knop. Net als okselknoppen in wortelstokken. Het gaat de laatste dagen overal over. Van Jochem heb ik vorige week heel veel gehoord over rijpadensystemen, erwtenteelt en stage lopen. Ik heb pompoenen geoogst: eerst met het team van Okke en Caroline en dit weekend de restjes: de ieniemieniepompoentjes die waren achtergebleven. Ik heb hun erf en percelen ingetekend. Nu breek ik mijn hoofd over de vruchtwisseling: ik snap helemaal niet wat de logica in hun percelen is – mij schijnt het een ratjoetoe toe, maar ik wéét zeker dat het geen ratjetoe is.

Daarna hebben we ons thuis aan de keukentafel gebogen over een missie en visie voor een toekomstig bedrijf. En gisteren en vandaag was het weer school op de Warmonderhof. De lessen groententeelt zijn geweldig leerzaam. Ik teel al jaren groente, maar zonder kennis van de plantensoorten. Nu hebben we de kenmerken van vlinderbloemigen, nachtschaden, lelie-achtigen (jawel: daartoe behoren preien en uien), kruisbloemigen, ganzevoetachtigen en alle andere plantenfamilies doorgespit. Ik wil het best onthouden, maar het gaat nog het ene oor in en het andere oor uit.

Dan lessen over bedrijfsinrichting: machtig interessant. We leren plaatjes maken die een bedrijf in een snelle oogopslag inzichtelijk moeten maken. En dan voeding. daar weet ik al wel heel veel van, maar het chocoladesoorten proeven en benoemen welke smaken we ervoeren was erg leuk en ook leerzaam. Vanmiddag, ten slotte, hoorde ik voor het eerst waaruit klei is ontstaan: uit mica, hetzelfde spul waar vroeger onze kachelruitjes van werden gemaakt! En dat mica kwam dan weer uit gletschergesteenten die kapot sprongen, verweerden en via rivieren verplaatst werden naar lager gelegen gebieden en de zee.

Op het terrein van Warmonderhof zie je ook van alles. Zo ontdekten we vandaag in de kas waarin ook ons leslokaal is een soort stempelmachine waarmee je in een bak aarde kan persen tot blokjes waarin je kunt zaaien. Handig! Mijn respect voor boeren groeit alleen maar, of ze nu biologisch zijn of niet: ze weten toch wel veel, zijn handig, technisch, als het goed is zijn ze financieel en organisatorisch onderlegd, ze snappen 29-09-15 Bieten op het erf na de lessende bodem, kennen hun mineralen en ga zo maar door. Toen in thuiskwam om half zeven, kon ik de schuur nauwelijks meer in: er waren vandaag zo’n 8 hectare suikerbieten gerooid. Keurig opgestapeld, veel werk verricht. Tentakeltjes: jullie moeten maar lekker groeien en jullie vertakken. Ik ga ondertussen nog wat studieboeken bestellen.

One Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s