Als het binnen is…

Ach, wat een plezier op het land. Vanochtend mocht ik weer naar de akkers, dit keer om pompoenen te snijden. Ik had ze boer Okke zien zaaien, in juni, en ach wat hadden die zaadjes het moeilijk gehad om hun taak in het leven, het ontkiemen, voor elkaar te krijgen. Boer en boerin wendden zich vandaag tot de pompoenen, omdat de kolen nog wat verder moeten groeien. Eigenlijk wat te vroeg naar hun zin: nog veel blad, waardoor het oogsten langzamer gaat. Ze waren ietwat somber gestemd: de opbrengst leek minder dan ze gewend zijn. Maar ja, je moet het toch binnenhalen. ‘Het is pas van jou als je het binnen hebt’, was Okke’s one liner waarmee hij de dag ferm begon. We boorden ons met onze ‘machetes’ door een woud van loof en ranken. Prachtig. Hele mooie pompoenen. Voor mij was er niets mis mee. Bewondering. En onder dit sporten door almaar filosoferen over de landbouw. Halve dag. Morgen proberen een hele dag te maken, al voel ik nu weer iets in mijn rechter bovenarm. Stads watje. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s