Ik heb een trekker!

Toen ik op de boerderij kwam wonen in 2007 heb ik het heel duidelijk gesteld: ik ga geen trekker rijden. Ik had tenslotte mijn eigen bizz: schrijven. Trekker rijden hield me alleen maar af van de core business. Maar in het nog maar pas ingezette transformatieproces van stadse naar bioboerin verandert mijn blik op de wereld. De laatste weken bemerkte ik al een interesse bij mezelf in trekkertjes. Oude modelletjes, oldtimers, zeg maar. Mooi opgepoetst. Alleen maar interesse hoor.

Het toeval wil dat ik al jaren een bloemenakkertje heb, waar ik handmatig veldboeketten vandaan haal. Dit jaar ligt mijn akker mijlenver achter de boerderij, over een spoorweg, achter een bietenveld. Dit weekend zou ik beginnen met de oogst. Maar ik zag voor het eerst in acht jaar op tegen het ophalen van de bloemen. Piet noemde dat in een gesprek met zijn broer. Die deed vervolgens een zeer genereus aanbod: ik mocht zijn John Deere lenen. Ik was vertederd. Want had ik niet altijd luid en duidelijk geweigerd op de trekker plaats te nemen en mijn neusje daarvoor nuffig in de lucht gestoken?

Gisteren gingen we op pad om de trekker op te halen. En onderweg, bij het pompstation in Schildwolde, zag Piet een oud Fordson-trekkertje op een laadwagen staan. ‘Is dat wat voor jou?’, vroeg hij me. Dankzij mijn opgebloeide interesse voor wat oudere kleine trekkertjes kon ik daar volmondig ‘ja’ op zeggen. Piet belde aan bij het huis. Het trekkertje, een Fordson Dexta, was te koop voor een niet gekke prijs. Ook mijn zwager kon achter de aankoop staan. De accu was leeg, maar met startkabels ging het machientje direct aan de pruttel. Piet tufte er direct mee naar de boerderij, bij wijze van proefrit. In gezwinde vaart, mag ik wel zeggen.

Ik besloot tot de koop over te gaan. Een Facebookberichtje over mijn nieuwe aanwinst bracht buurman Jansen als snel naar ons erf. Ik voelde me echt een beetje trots. En toen we vertelden waar de trekker al die jaren dienst had gedaan zei buurman: ‘Dan heb ik er nog op gereden toen ik 16 was.’ Te mooi om waar te zijn! Hij noemde nog wat weetjes, bijvoorbeeld over waar vroeger de hydrauliek had gezeten. Nu nog een nieuwe accu en ik start met de volgende fase van mijn leertraject: zelfstandig trekker rijden op mijn Fordson Dexta en het onderhoud ervan onder de knie zien te krijgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s